telecommunicatie

Eigenschappen

Voorkeurslabeltelecommunicatie
DefinitieTelecommunicatie (samenstelling uit het Griekse τηλε ofwel tèle = ver en het Latijnse communicare = mededelen) is het overbrengen van informatie van de ene plek naar een andere zonder dat iets of iemand zich fysiek daarnaartoe verplaatst.
Toelichting op definitieModerne vormen van telecommunicatie zijn: (mobiele) telefoon, radio, televisie en internet. Een oudere vorm is telegrafie. Experimenten om te communiceren op afstand zijn zeer oud (vuur, rooksignalen, heliograaf, de optisch-mechanische telegrafie ontwikkeld door Claude Chappe in Frankrijk vanaf 1793 enz.).


De overdracht van informatie vindt via elektromagnetische weg plaats, bijvoorbeeld in kabels (elektrische signalen), glasvezel (licht) of met radiogolven door 'de ether'. Door koppeling met randapparatuur, multiplexers en schakelapparatuur (bijvoorbeeld een telefooncentrale of een IP-router of een ATM-switch) ontstaan telecommunicatienetwerken waarop grote aantallen gebruikers kunnen worden aangesloten, en waarmee de gewenste Quality of Service kan worden gerealiseerd.
Exacte overeenkomsthttps://nl.wikipedia.org/wiki/Telecommunicatie
Afbeelding van520px-AEHF_1.jpg
Een communicatiesatelliet. Hiermee is telefonie- en dataverkeer tussen verschillende continenten mogelijk.
StatusConcept

Relaties

VertrekpuntRelatieEindpunten
telecommunicatieBreder
telecommunicatieBron van
telecommunicatieGerelateerd

Afgeleide relaties

VertrekpuntRelatieEindpunt
Rdf.jpg